کوی یــــار مــی‌آید نسیــم باد نوروزی    

                                                از این باد ار مدد خواهی چراغ دل برافروزی
چو گل گر خرده‌ای داری خدا را صرف عشرت کن 

                                      که قارون را غلطهــا داد سودای زرانــدوزی
ز جام گل دگر بلبل چنــان مست می لــعلست   

                                      که زد بر چـــرخ فیروزه صفیر تخـــت فیروزی
به صحرا رو که از دامن غبــار غم بیفشانی    

                                                  به گلزار آی کــز بلبل غزل گفــتن بیامـوزی

                    حافظ